آن را با هر چیزکه بود پر کردم))

آن را با طلام بر کردم

آن را بانقره پر کردم

آن را با تخم همه ی چیز های زنده، همه ی آنها پر کردم

رمه های دشت باز را

جانوران وحشی دشت باز را

انواع افزار مندان رابر قایق سوار کردم

طوفان هولناک فرارسید و:

باد می وزید وطوفان و تندباد زمین را در خود گرفته بود

وقتی هفتمین روز رسید، توفان و تند باد و حمله ی بی امان

که زائویی تقلا کرده بود فرو نشست

دریا آرامش خود را باز یافت،باد ایم هول لو آرام شد،توفان عقب کشید

من به هوا نگریستم،سکوت غالب شده بود

چون همه ی انسان ها به خواب باز گشته بودند

دشت سیلانی مانند پشت بام صاف شده بود

دریچه را گشودم ونور بر چهره ام تابید

من به زانو در آمدم ،نشستم و گریستم))

((افسانه گیلگمش و طوفان از کتاب اسطوره های بین النهرینی نوشته ی:هنریتامک کال، ترجمه ی: عباس مخبر))

پ.ن: به گمانم این همان نوح پیامبر است که در اسلام از آن یاد شد